( قياس لا سماع فيه ) . تكييل ( takyil ) م . ع . بددلى و نامردى كردن . تگ ( tag ) ا . پ . ته و بن و پائين . و بوم و زمين . و دو و فرياد و بانگ بلند و جار . و تگ دريا : ته دريا و قعر دريا . و بتگ نشستن : فرو رفتن . تگ ( tag ) ا . پ . بلغت زند و پازند خرماى رسيده . تگاب ( tag b ) ا . پ . قيف و پياله‌اى از سيم و جز آن كه در ته آن لوله‌اى باشد و با آن شراب و گلاب و مانند آن در شيشه كنند . و زمين نشيب پر سبزه و علف كه آب باران بر آن بدود و جابجا بماند . و جنگ و خصومت و پرده‌اى از موسيقى . و اخ : روستائى از ولايت گنجه . تگاندن ( tag ndan ) و تگانيدن ( tag nidan ) ف م . پ . دور كردن گرد از چيزى بواسطهء جنبانيدن و حركت دادن و جنبش دادن و بشدت حركت دادن و افشاندن . تگاو ( tag v ) ا . پ . تگاب . تگاور ( tag var ) و تگاوره ( tag vare ) ا . پ . اسب دوندهء خوش رفتار . تگ بن ( tag - bon ) ص . پ . نيك بىعمق و كم تگ . تگتاز ( tag - t z ) ا . پ . دو و تاخت و جستجو . تگ دو ( tag - dav ) ا . پ . تفحص و دوندگى در كارى و تجسس . و تعب و ماندگى . تگدى ( tagaddi ) ا . پ . گدائى و دريوزه گرى . و تگدى كردن : گدائى كردن . تگرگ ( tagarg ) ا . پ . ژاله و يخچه . تگرگ ( tagrag ) ا . پ . پايه و پى ديوار . تگل ( tagl ) ا . پ . گروه سپاهيان جنگى . تگل ( tegl ) ا . پ . پارچه و رقعه‌اى كه بر جامه پينه كنند . و جوان خوبروى . تگلتو ( tagaltu ) و تگلتى ( tagalti ) ا . پ . سبدى كه بر پشت حمل كنند و تكلتو و بروت و شارب . تگمر ( togmar ) ا . پ . تكمر و تخمار . تگ و دو ( tago - dov ) ا . پ . دويدگى و دوندگى در كارى . و تعب و ماندگى . تگيدن ( tagidan ) ف ل . پ . دوندگى كردن و اين سو و آن سو رفتن . تگين ( tagin ) و ( tegin ) ا . پ . دلاور و بهادر و توانا و آتش . و ا خ . نام پهلوانى . تگيناباد ( tagin b d ) ا خ . پ . نام جائى . تل ( tal ) ا . پ . كوه پست و پشته‌اى بلند . و هر چيزى كه بر روى هم ريخته خرمن كرده باشند و توده . و پسر امرد مزلف . و تل ريگ : تودهء ريگ . و مه . تل ( tol ) ا . پ . كيسه‌اى كه خياط سوزن و انگشتانه و نخ در آن نهد . تل ( tall ) ا . ع . تودهء خاك و تودهء ريگ و پشته . ج : تلال . و بالش . ج : اتلال . و تل باشر : ا خ . قلعه‌اى در طرف شمال حلب . و تل خالد : ا خ . قلعه‌اى در نواى حلب . و تل السلطان : ا خ . موضعى نزديك حلب . و تل الصافيه : ا خ . قلعه‌اى نزديك فلسطين . و تل كيسان : ا خ . موضعى در سواحل شام . تل ( tall ) م . ع . تله تلا ( از باب نصر ) : بر زمين زد او را و يا بر گردن و روى افگند او را يق تله للجبين . و تل الناقه : فرد خوابانيد ناقه را . و تل فلانا بتلة سوء : متهم كرد فلان را بامر زشت . و تل الشيئ فى يده : انداخت آن چيز را در دست او . الحديث « اوتيت بمفاتيح خزائن الارض فتلت فى يدى » . و تل تلا ( از باب ضرب و نصر ) : ريخت و افتاد و ساقط گرديد . و تل جبينه : خوى بر آورد پيشانى او . و نيز تل : فروهشتن ريسمان در چاه . تلا ( tala ' ) ا . پ . سائل و گدا . تلاء ( tal ' ) ا . ع . عهد و زنهار و امان و تير امان كه بر آن نام مستجير نوشته باشند . تلاء ( tall ' ) ص . ع . تلاء القرآن : بسيار تلاوت‌كنندهء قرآن . تلاؤم ( tal om ) م . ع . كفشير پذيرفتن زخم و اصلاح شدن . تلاب ( tal b ) و ( tel b ) ا . پ . تالاب و حوض و آب بيرون ريخته شده . تلابانيدن ( tal b nidan ) م . ف . قهقهه و نقنقه كنانيدن . تلابيبة ( tol bibat ) ا . ع . راستى كار . تلابيدن ( tal bidan ) ف ل . پ . قهقهه و نقنقه كردن و بانگ كردن غوك و مرغ خانگى پس از تخم نهادن . تلاتف ( tal tof ) ا . پ . شور و غوغا و مردم چركين و پليد كه از كثافت . و نجاست پرهيز نكند و از او نفرت كنند . تلاتل ( tal tel ) ع . ج . تليل و ج . تلتلة . تلاتل ( tol tel ) ا . ع . فربه نازك اندام . تلاتوف ( tal tuf ) ا . پ . تلاتف . تلاتون ( tal tun ) ا . پ . پرهيز و اجتناب از چركينى و پليدى و كثافت . تلاتين ( tal tin ) ا . پ . بلغار و چرم خوش بوئى كه از روسيه مىآورند .